تصفیه فاضلاب با فنل

سیستم تصفیه فاضلاب فنل بخش مهمی از صنعت است که با فاضلاب سر و کار دارد. فنل و مشتقات آن یک ماده آلی رایج بسیار سمی و به سختی قابل تجزیه در فاضلاب هستند. فاضلاب فنل منابع گسترده ای دارد و خطرات قابل توجهی را به همراه دارد. تخلیه آن بدون درمان، تولید مثل و بقای موجودات آبزی را به خطر می اندازد. مواد فنلی می توانند در غلظت های پایین باعث تخریب سلولی شوند، در حالی که غلظت های بالا می تواند منجر به انعقاد پروتئین شود. برای فاضلاب فنل با غلظت کم و بدون ارزش بازیافت، یا فاضلاب حاوی ده ها تا صدها میلی گرم فنل در لیتر پس از تصفیه، باید تصفیه و سپس تخلیه یا بازیافت شود.

اصل سیستم تصفیه فاضلاب فنل مبتنی بر تصفیه ترکیبی استخراج و استخراج جداسازی است. معمولاً از یک نوع جاذب مانند کربن فعال اسید فسفریک، خاک دیاتومه، خاک رس بنتونیت، هیدروکسید کلسیم، نانوکلسیم کلسیم و غیره برای مخلوط کردن محلول اشباع شده حاوی فنل استفاده می شود تا فنل موجود در فاضلاب جذب و جذب شود. فاضلاب با استانداردهای تخلیه زیست محیطی مطابقت خواهد داشت. روش استخراج شامل قرار دادن یک حلال نامحلول در آب در فاضلاب به منظور حل شدن املاح در فاضلاب و جداسازی حلال با استفاده از اختلاف چگالی بین املاح و آب است. عموماً از عوامل استخراجی مانند ترئوکتیل فنل، تتراکلرواتیلن، اتیلن کلرید، اتر و غیره استفاده می‌شود، پس از جداسازی، فاضلاب توسط ستون‌های تبادل یونی، لایه‌های جذب کربن فعال، لایه‌های فیلتراسیون غشایی و غیره تصفیه می‌شود. کیفیت آب و رعایت استانداردهای تخلیه زیست محیطی. علاوه بر این، فناوری‌های دیگری مانند تجزیه زیستی، فناوری اکسیداسیون و فناوری تبادل یونی و غیره را می‌توان برای تصفیه فاضلاب فنل به کار برد.

فاضلاب فنل عمدتاً از صنایعی مانند کاغذسازی، کک سازی، پلاستیک، مواد واسطه رنگ، داروسازی و غیره می آید. این فاضلاب آلی با غلظت بالا و سمی است که تجزیه آن دشوار است. مواد فنلی در فاضلاب پتروشیمی ها به طور کلی تحت سلطه سمی ترین فنل هستند، بنابراین در حال حاضر نظارت محیطی معمولاً فنل را به عنوان یک پارامتر شاخص آلودگی در نظر می گیرد.